محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

288

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

و بدانيد اى بندگان خدا كه خداوند شما را بيهوده نيافريد ، و بى سرپرست رها نكرد . از ميزان نعمتش بر شما آگاه و اندازه نيكىهاى خود بر شما را مىداند . از خدا درخواست پيروزى و رستگارى كنيد ، از او بخواهيد و عطاى او را درخواست كنيد ، كه ميان او و شما پرده و مانعى نيست ، و درى به روى شما بسته نمىگردد . خدا در همه‌جا و در هر لحظه ، و هر زمان ، با انسان و پريان است . عطاى فراوان از دارايى او نمىكاهد ، و بخشيدن در گنج او كاستى نياورد ، و درخواست‌كنندگان ، سرمايه او را به پايان نرسانند و عطا شدگان ، سرمايه او را پايان نمىدهند و كسى مانع احسان به ديگرى ، نخواهد بود و آوازى او را از آواز ديگر بازندارد و بخشش او مانع گرفتن نعمت ديگرى نيست ، و خشم گرفتن او مانع رحمت نمىباشد ، و رحمتش او را از عذاب غافل نمىسازد ، پنهان بودنش مانع آشكار بودنش نيست ، و آشكار شدنش او را از پنهان ماندن بازنمىدارد . نزديك و دور است ، بلند مرتبه و نزديك است ، آشكار پنهان و پنهان آشكار است ، جزادهنده همگان است و خود جزا داده نمىشود . پديده‌ها را با فكر و انديشه نيافريده و از آنان براى خستگى و زحمات كمكى نخواسته است . اى بندگان خدا شما را به پرهيزگارى سفارش مىكنم ، كه عامل كنترل و مايه استوارى شماست ، پس به رشته‌هاى تقوا چنگ زنيد و به حقيقت‌هاى آن پناه آوريد ، تا شما را به سر منزل آرامش و جايگاههاى وسيع ، و پناهگاه‌هاى محكم و منزلگاه‌هاى پر عزّت برساند ، در روزى كه چشم‌ها خيره مىشود و همه‌جا در نظر انسان تاريك ، و گلّه‌هاى شتر و مال و اموال فراوان فراموش مىگردد . زيرا به هنگام قيامت [ به‌گونه‌اى ] در صور اسرافيل مىدمند كه